Teks Khutbah Jum'at Bulan Rajab

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

                       اَلَّسلامَُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ ا هلٰلّ  وَبَرَ كَاتُهُ 

 اَ لْحـَمْ دُه  هلٰلّ ,  اَ لْحَمْدُ ه هلٰلّ ال هذي عَلمَ بهالْقَلَهم* وَاَنْعَمَ عَلَيْنَا هب هنعْمَ هة الْهأيمَا هن وَالْهأسْلا همَ* أَشْهَدُ أنْ لاَ هإلهََ هإل االٰلُّ  وَحْدَهُ لاَ شَهريْكَ لَهُ  اْل مَهل كُ  اْ لقُ  د  وْسُ  السلَا مُ * وَأَشْهَدُ أَن مُحَمَدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُ هُ خَ  يْرُ  اْ ل اَناَ ه م* أَللهُم صَ هِّل وَسَ هِّلهم وَبَا هركْ عَلَى سَ هِّي هدنَا مُحَم ه د ه ن اْ لمُ صْ طَفَى بَ دْ  هر الت مَ ا ه م * صَلاةًَ تشَْ هفيْنَا هبهَا همنَ الدا هء وَالْأَسْقَا ه م * وَعَلَى أَهل هه وَأَصْحَاهب هه وَمَنْ تَ هبعَهُمْ هبهإحْسَانٍ هإلَى يَوْ هم ال ِّهزحَا هم * أَما  بَعْدُ، فَيَا هعبَادَ ا ه لٰلّ أُوْ هصيْكُمْ وَهإيَايَ هبتَقْوَى ا ه لٰلّ خاَهل هق الْأَنَا هم * تَدْخُلُوْا جَنةَ  رَهِّبكُمْ بهالسلا همَ*

 Para sederek Kaum Muslimin ingkang minulya,              Mangga tansah samiya netepi taqwa lan ta’at dateng ngarsa Dalem Allah kanti ambudi daya amrih           saget            nindakaken sedaya           dawuh          lan printahipun, saha nilar lan nebihi awisanipun, Ngantos pejah netepana Iman lan Islam, sahingga

pungkasan kita pinaringan khusnul khatimah.  

 

Para sederek Kaum Muslimin ingkang minulya,

Wedal punika kita wonten ing saklebetipun wulan ingkang mulya, inggih wulan Rajab, ingkang kamulyanipun kasebat wonten ing Al Qur’an.  Kados dawuhipun Allah.

هإ ِّنَ هع ِّدَةَ ال ِّشُهُو هر هعنْدَ ا ه لٰلّ اثنَْا عَشَرَ شَهْراً هفي هكتَا هب ا هلٰلّ  يَوْمَ خَلَقَ ال ِّسَمَاوَا هت وَالْأرَْضَ همنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَهلكَ ال هِّدينُ الْقَ هِّيمُ فَل اَ

“saktemene wilangan wulan mungguhe Allah iku rolas   تَظْ هلمُوا هفي هه ِّنَ أَنْفُسَكُمْ

wulan, inkang katetepake Allah, wiwit Allah nyimptaake langit lan bumi, saking antarane  12 wulan mau, ana 4 wulan kang mulya mulya, iku kabeh katetepane agama kang lurus, lan aja pada tumindak dzalim nganiaya awak ira kabeh ing 4 wulan iku.”  [At-Taubah: 36]

 

Pramila samiya ngatah ngatahaken tha’at dateng ngarsanipun Allah, tentu bade pikantuk piwales ingkang linangkung saking Allah Ta’ala. Dawuh  dalem kanjeng Nabi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam:هإنْ أَرَدْتُمُ الراحَةَ وَقْتَ الْمَوْ هت همنَ الْعَطْ هش وَالْخرُُوجَْ مَعَ الْهأيْمَا هن وَالن جَاةَ همنَ الشيْطَا هن * فَاَ خْتَ هرمُوْا هَ هذهه ال شهُوْرَ  كُلهَا هبكَثْرَهة ال ه ِّصياَ هم وَالندَ هم عَلَى مَاسَ لَفَ همنَ الْأَثَا هم وَاذكُْرُوْا خَاهلقَ الْأنََا هم

تَدْخُلُوْا جَنةَ رَهِّبكُمْ بهالسلا ه مَ

"Menawa sira kabeh kepengin kepenak nalika mati, saka rasa ngorong, lan metu sangka dunya kanti netepi iman, lan slamet sangka pangridune syetan, mangka pada mulyakna sasi kang mulya iki, kelawan ngakehake pasa, lan nggetuni dosa kang wis kepungkur, lan nyebuta marang Dzat kang Anitahake manungsa, mangka sira mesti bakal mlebu swargane Pangeranira kanti selamet”.

 

Para sederek Kaum Muslimin ingkang minulya,

Miderek dawuh hadits menika, mulyaaken wulan menika Gusti Allah bade maringi kanugrahan, tetepipun iman, lan mlebet swarga  kanti wilujeng. Dipun riwayataken saking shahabat Tsauban, satunggal wekdal nderekaken Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam, ngliwati kuburan, Rasulullahi Sallallahu’ alaihi wa Sallam kendel lan muwun, lajeng Panjenenganipun ndoga dateng Allah. 

Kula lajeng nyuwun pirsa dateng Rasulullah :

        Duh Rasulullah, kenging punapa Paduka muwun ? Panjenenganipun ngendika : Hai Tsauban, para ahli kubur ing kuburan iki, lagi pada di siksa ing sak jerone alam kubure, Nuli aku ndugakake marang para ahli kubur iki, banjur Gusti Allah paring pengenteng enteng marang para ahli kubur kui, 

Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam dawuh: “Sak umpama wong wong ahli kubur iki mbiyen nalika urip ing dunyane, gelem pasa senajan mung sedina, lan gelem prihatin melek senajan mung sewengi sangka sasi Rejeb, mesti wong kui ing kubure ora di siksa”.

Aku nuli matur : Duh Rasulullah, menapa shiyam  namung sedinten, lan wungon namung sedalu saking wulan Rejeb punika saget kangge nolak siksa kubur ?

 Rasulullah Sallallahu ‘alaihi wa Sallam nuli dawuh : ي اَثَوْباَ نُ ، وَال هذى بَعَثَهنى بهالْحَ ِّهق نَ هبيًّا مَا همنْ مُسْ هلمٍ وَمُسْ هلمَةٍ يَصُوْمُ يَوْمًا وَيَقُوْمُ لَيْلةًَ همنْ رَجَبَ يُ هريْدُ هب ههمَا وَجْهَ ا هلٰلّ  هإلا كَتَبَ الٰلُّ  لهَُ هعبَادَةَ سَنَةٍ صَامَ نَهَارَهَا وَقَامَ لَيَاهليْهَا )زبدة الو اعذين(

Hei Tsauban, Demi Dzat Kang Ngutus aku kanti ngasta Agama kang hak, minangka dadi Nabi, ora ana sawijining wong Islam lanang utawa wadon kang pasa sedina lan melek sewengi sangka sasi Rejeb, kang kelawan pasa lan melek mau mung neja karana golek ridhane Allah, kejaba Allah mesti nyatet marang wong mau minangka ibadah setahun, kang deweke masani rinane lan melek ing wengine. ( Zubdatul wa’idhin ).

 

Para sederek Kaum Muslimin ingkang minulya,

          Mangga samiya mulyakaken wulan Rajab punika kanti amal ingkang sampun kadawuhaken dening Nabi kita, Insya Allah kita kaparingan kanugerahan ingkang agung saking ngarsa dalem Allah Subhanahu wa Ta’ala Amin.

بَارَكَ ا لٰلُّ  هلي وَ لَكُمْ هفي الْقُرْآ هن الكَْ هريْم  , وَنَفَعَهني وَهإيا كُمْ هبااْلآيَا هت وَال هِّذكْ هر الْح هكَيْهم   هإنهُ هُوَ التوابُ الر هحيْمُ   وَقُلْ رَ هِّب اْغ هفرْ   

وَارْحَمْ وَأَنْتَ  خَيْرُ الراحِـمِ نيْ 

                       اَلسلامَُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ ا هلٰلّ  وَبَرَ كَاتُهُ 

 اَ لْحـَمْ دُه  هلٰلّ ,  اَ لْحَمْدُ ه هلٰلّ ال هذي عَلمَ بهالْقَلَهم* وَاَنْعَمَ عَلَيْنَا هب هنعْمَ هة الْهأيمَا هن وَالْهأسْلا همَ* أَشْهَدُ أنْ لاَ هإلهََ هإلا الٰلُّ  وَحْدَهُ ل اَشَهريْكَ لهَُ اْ ل مَه ل كُ اْ لقُ   دوْ سُ  السلَامُ  * وَأَشْهَدُ أَن مُحَمَدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُ هُ خَ يْ رُ  اْ ل اَن اَ هم * أَللهُم صَ هِّل وَسَ هِّلهم وَبَا هركْ عَلَى سَ ِّهي هدنَا مُحَمدٍ المُ  صْطَفَى بَ دْ ه رال تمَ ا ه م * صَلاةًَ تشَْ هفيْنَا هبهَا همنَ الدا هء وَالْأَسْقَا هم  * وَعَلَى أَهل هه وَأَصْحَاهب هه وَمَنْ تَ هبعَهُمْ هبهإحْسَانٍ هإلَى يَوْ هم ال ِّهزحَا هم * أَما بَ عْدُ، فَيَا هعبَادَ ا ه لٰلّ أُوْ هصيْكُمْ وَهإيَايَ هبتَقْوَى ا هلٰلّ  خاَهل هق الْأنََا هم * تَدْخُلُوْا جَنةَ

رَهِّبكُمْ بهالسلا همَ*                                                                                            

Jamaah shalat Jumat Rahimakumullah,  Kami mengajak diri sendiri dan para jamaah sekalian untuk senantiasa meningkatkan ketakwaan kita kepada Allah subhanahu wa Ta’ala,  dengan menunaikan segala perintah perintahNya, juga meninggalkan  dan menjahui segala laranganNya. 

Hadirin Jama’ah Jum’ah Rahimakumullah …..

Tak terasa kita telah memasuki bulan Rajab. Sejatinya waktu berjalan linier seperti lazimnya, kecuali timbul dari perasaan pribadi lantaran sikap abai alias tidak peduli.  Allah memasukkan bulan Rajab salah satu bulan haram, yang dimuliakan. Allah berfirman dalam surah At Taubah :

 هإ ِّنَ هع ِّدَةَ ال ِّشُهُو هر هعنْدَ ا هلٰلّ  اثنَْا عَشَرَ شَهْراً هفي هكتَا هب ا هلٰلّ  يَوْمَ خَلَقَ ال ِّسَمَاوَا هت وَالْأرَْضَ همنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ 

 "Sesungguhnya jumlah bulan menurut Allah ialah dua belas bulan, (sebagaimana) dalam ketetapan Allah pada

waktu Dia menciptakan langit dan bumi, diantaranya ada empat bulan haram”. (QS. At-Taubah : 36) 

 

Bulan haram adalah empat bulan di luar Ramadlan, yakni Dzulqa'dah, Dzulhijjah, Muharram,  dan Rajab.  Dalam bulan Rajab ibadah menjadi istimewa karena dilakukan pada bulan istimewa. 

Termasuk ibadah puasa di bulan Rajab sangat dianjurkan, Rasulullah S.A.W Bersabda:

هإنْ أَرَدْتُمُ الراحَةَ وَقْتَ الْمَوْ هت همنَ الْعَطْ هش وَالْخرُُوْ جَ مَعَ الْهأيْمَا هن وَالنجَاةَ همنَ الشيْطَا هن * فَاَخْتَ هرمُوْا هَ هذهه ال شهُوْرَ كُلهَا هبكَثْرَهة ال ه ِّصياَ هم وَالندَ هم عَلَى مَا سَلَفَ همنَ الْأَثَا هم وَاذكُْرُوْا خَاهلقَ الْأنََا هم

تَدْخُلُوْا جَنةَ رَهِّبكُمْ بهالسلا ه مَ

Apabila kalian ingin tenang ketika meninggal dari  haus, dan keluar dari dunia membawa Iman, juga selamat dari syaithan, maka mulyakanlah bulan bulan mulia ini  dengan berpuasa, menyesali dosa dosa yang telah lalu,  perbanyak dzikir kepada Sang Pencipta makhluq, maka kalian akan masuk ke surga Tuhanmu dengan selamat.

 

Hadirin Jama’ah Jum’ah Rahimakumullah …..

Menurut hadits ini, memulyakan bulan Rajab ini, Allah akan menganugerahkan ketetapan iman, dan akhirnya masuk surga dengan selamat.

Diriwayatkan dari shahabat Tsauban, bahwa suatu hari Tsauban membersamai Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam, melewati suatu kuburan, tiba tiba Rasulullahi Sallallahu’ alaihi wa Sallam berhenti, kemudian berdo’a seraya menangis. Shahabat Tsauban bertanya pada Rasulullah :

        Wahai Rasulullah, kenapa Paduka tiba tiba berhenti dan menangis ?

Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam menjawab : Wahai Tsauban, para ahli kubur di alam kuburnya ini,  Sedang disiksa, Kemudian aku berdo’a untuk mereka, Kemudian Allah meringankan siksa mereka.

Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam bersabda : “Andaikan ahli kubur ini ketika hidup di dunia mau berpuasa meski sehari, dan berjaga meski hanya semalam di bulan Rajab, niscaya mereka tak akan di siksa di alam kuburnya”. Ia bertanya lagi : Wahai Rasulullah, apakah puasa hanya sehari, dan berjaga hanya semalam di bulan Rajab ini, dapat menolak siksa kubur ?

Rasulullahi Sallallahu ‘alaihi wa Sallam bersabda :

ياَ ثَوْباَنُ  ، وَال هذى بَعَثَهنى بهالْحَ ِّهق نَ هبيًّا مَا همنْ مُسْ هلمٍ وَمُسْ هلمَةٍ يَصُوْمُ يَوْمًا وَيَقُوْمُ لَيْلةًَ همنْ رَجَبَ يُ هريْدُ هب ههمَا وَجْهَ ا ه لٰلّ هإلا كَتَبَ الٰلُّ  لهَُ هعبَادَةَ سَنَةٍ صَامَ نَهَارَهَا وَقَامَ لَيَاهليْهَا )زبدة الو اعذين(

Hai Tsauban, Demi Dzat Yang Mengutus aku membawa agama yang hak, sebagai Nabi, tiada seorang muslim atau muslimahpun yang berpuasa  meski hanya sehari, dan berjaga meski hanya semalam di bulan Rajab karena mengharab ridla Allah, Kecualai Allah akan mencatat baginya seperti ibadah setahun, yang ia puasa di siang harinya dan berjaga di malam harinya”.

( Zubdatul wa’idhin ).

 

Akhirul kalam, Bulan Rajab adalah momen saatnya mengarahkan konsentrasi kepada bulan mulia ini di tengah kesibukan duniawi yang melengahkan. 

Semoga Allah senantiasa membersamai kita dengan melimpahkan rahmatNya di bulan Rajab mulia ini.

 

بَارَكَ ا لٰلُّ  هلي وَ لَكُمْ هفي الْقُرْآ هن الكَْ هريْم  , وَنَفَعَهني وَهإَّيا كُمْ هبااْلآيَا هت وَال هِّذكْ هر الْح هكَيْهم   هإنهُ هُوَ التوابُ الر هحيْمُ   وَقُلْ رَ هِّب اْغ هفرْ   

وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الراحِـمِ نيْ 

 

                                         

 

الخطبة الثانية

ِّ

اَلْحَمْدُ ه هلٰلّ ال هذيْ أَمَرَنَا هباْلها هتحَا هد وَاْلهاعْ هتصَا هم هبَحبْ هل ا         هلٰلّ  الْمَ هتيْ هن.

أَشْهَدُأَنْ ل اَهإلَهَ هإلا ا لٰلُّ وَحْدَهُ لاَشَهريْ كَ لهَُ، هإياهُ نَعْبُدُ وَهإياُه نسَْتَ هعيْ نُ , وَأَشْهَدُ أَن مُحَمدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلهُُ، اَلْمَبْعُوْثُ رَحْمَةً هللْعَالَ هميْنَ  اَََّلَُّلَّ صَ هِّل عَلَى سَ هِّي هدناَ مُحَمد وٍَعَلَى آهل هه  وَأَصْحَاهب هه   أَجْمَ هعيْنَ  .* أََّما بَعْدُ، فَيَا ه عبَادَ ا هلٰلّ، أُوْ هصيْكُمْ وَهإيايَ هبتَقْوَى ا هلٰلّ وَأَشْـكُرُوْهُ ، وَاعْلَمُوْا أَن الٰلَّ أَمَركَُمْ هبأَمْرٍ عَ هظيْمٍ، أَمَركَُمْ هبالصَّلَاهة وَالسلَا هم عَلَى نَالهب هِّهيذ هيْه نَال اٰكَْمَ هنُريْوْهام ، صَفَ لقَاوْالَ عَ: هلَايْ ههن  اوَسَلٰلَّهِّل مُوَوْمَال تَِٕىٰۤكَسْ هلتَيْهٗمً يُاصَ،  لوْنَاََلَُّٰلَّ  عَلَصَ ِّهىل  الوَنهبسَههِّليِّۗمْ ي آَٰعَي لٰهَىا 

ِّ

سَ هِّي هدنَا مُحَمدٍ سَ هِّي هد الْمُرْسَ هليْنَ * وَعَلٰى أٰهلهٖ وَصَحْ هبهٖ وَالتاهب هعيْنَ * وَتَاهبهع التاهب هعيْنَ لَهُمْ هبهإحْسَانٍ هإلٰى يَوْ هم ال هِّديْ هن * وَارْحَمْنَا مَعَهُمْ هبرَحْمَ هتكَ يَا أَرْحَمَ الرا هح هميْنَ * اََلَُّٰلَّ اغْ هفرْ هللْمُؤْ هم هنيْنَ وَالْمُؤْ همنَا هت * وَالْمُسْ هل هميْنَ وَالْمُسْ هلمَا هت * هإنكَ سَ هميْعٌ قَ هريْبٌ  همجيْبُ الدعَوَا هت * اََلَُّٰلَّ ادْفَعْ  عَنا الْبَلَاءَ * وَالْغَلَاءَ وَالْوَباَءَ وَالْفَحْشَاءَ وَالْمُنْكَرَ * وَالْبَغْيَ وَال سيُوْفَ الْمُخْتَ هلفَةَ وَالشدَاهئدَ وَالْ همحَنَ * مَا ظَهَرَ همنْهَا وَمَا بَطَنَ * همنْْۢ بَل هدَنَا هٰذَا خَٓاصةً * وَ همنْْۢ بُلدَْا هن الْمُسْ هل هميْنَ عَٓام ةً *

ِّ

هإنكَ عَلٰى كُ هل شَيْءٍ قَ هديْرٌ  * رَبنَا اغْ هفرْلَنَا وَهلهإخْوَانهنَا ال هذيْنَ سَبَقُوْنَا بالْهإيـْمَا هن* وَلاَ تَْجعَلْ هفيْ قُلُوْهبنَا هغلًّا هلَِّّل هذيْنَ أٰمَنُوْا رَبنَا هإنكَ رَؤُوْفٌ ر هحيْمٌ  

 

  هعبَادَ ا هلٰلّ، إن الٰلَّ يَأْ مُرُ هبالْعَدْ هل وَالْهإحْسَا هن وَهإيتَْا هء هذيْ الْقُرْبٰى

ويَنْهٰى عَ هن الفَحْشَا هء وَالْمُنْكَ هر وَالبَغْهي، يَ هعظُكُمْ  

لَعَلكُمْ تَذََّكرُوْنَ. فَاذكُرُوْا الٰلَّ الْعَ هظيْمَ  يَذْكُركُْمْ وَلَ هذكْرُ ا    هلٰلّ أَكْبَرُ.

 

 

Komentar